1972 baharında, KABATAŞ lisesinde okurken, TARSUS Amerikan kolejindeki hür havadan, bir anda, KABATAŞ lisesinin, sıkı-muhken-yatılı havasına uymam zor olmuştu. akşamları “ etüdlerde”, habire dalıp duruyordum. Öndeki bir arkadaş da, habire, şiir defterine ATTİLA İLHAN şiirleri geçiriyordu. Birgün, radyo yayınodası, geleneksel şiir yazma yarışmasının başvuru tarihlerini anons etmişti. “o akşam”, bir yandan şiir, bir yandan da “hür havaları” düşünüp, dururken, kendiliğinden “ kendi başıma buyruk” adlı , acemice bir şiirim çıktı ortaya.
Temize çekip, yayınodasına teslim ettim.
Gün geldi, bir p.tesi bayrak töreninde, yarışma sonuçları açıklandı ve benim “”şiirim” 3. Olmuştu.
Şube sayısı olarak, biz LİSE 1 ler hep en fazla olduğumuzdan, adım, müdür beyce açıklanınca, LİSE 1 li arkadaşlar, kıyameti koparmışlardı.
Daha da önemlisi, “” anneler” günü geliyordu. Bir akşam, tuvalet yalaklarında el yüz temizliği yaparken, bir gurup LİSE 1’Li arkadaşım, yanıma yaklaştı. Ve dediler ki…
“ hüseyin, annelerimize hediye alıp, gönderecek paramız yok. Onun için, bize bir “” anne” şiiri yazıp verirsen, biz o şekilde annemize ANNELER GÜNÜ” armağanı vermiş olacağız. UNUTMAM mümkün mü böyle bir “hali”…
Taş kesildiğimi anımsıyorum. Evet, “”o şiiri” yazdım”. Arkadaşlarım, kaç kişilerdi, unuttum, annelerine gönderdiler.
Emin olun, bugün “” Nobel edebiyat” ödülünü alsam, o denli hoşnut olmam.
Aradan, 54 yıl geçti,
Birkaç ay önce, kendime, sırasıyla, KABATAŞ iflâh olmaz, “”şiir geleneğinde”, ZEKİ ÖMER DEFNE- FARUK NAFİZ BEY- BEHÇET NECATİGİL- HİLMİ YAVUZ- HÜSEYİN SUNGUR- MERHUM KÜÇÜK İSKENDER sırasını yaparken…
“ o meşhur şiiri”, kendi başıma buyruğu, bugünkü aklımla yazmak geldi içimden… BUYRUN EFENDİM :
BEN, SANKİ SAĞI SOLU HURDALIK
FARKINDA MIDIR; ÇİLEKEŞ YOLLAR
VE RÜZGÂRSIZ HAVALARDA
KOCAYAN, TEDİRGİN KALYON.
SULAR, GERİSİN GERİYE
UFUKLARDA, BELKİDE
GÖZLERİM KÖRDÜR
KENDİ HÛLYASINDAKİ DÜNYAYA…
KAPKACAK, SIKINTILI TEZGÂH
AKLIMIN TENHHASI, YALNIZ(CA) YAŞAMAK
KALBİM, SAYFALARCA MASUM
BAKAR DURUR, SIRTSIRTA KİTAPLARIM
DİLSİZ DUVARLARIMLA, HEP EŞ DOST.
BEN; NERDE SAĞI SOLU
NASIL ESER, RÜZGÂRI YELİ
YALANI DOLANI
ÇIKMAZ BİR SOKAK, DÜNYA HALİ…
BİR KUŞ ÇIRPINIR
DAĞLARDA, TAŞLARDA
KENDİ BAŞINA BUYRUK HÛLYALAR
İÇİNDE DÖNER DÜNYA
YU ELLERİNİ BENGİSU
YALNIZLIKTIR ARTAKALAN.
“” BEHÇET NECATİGİL”İN AZİZ HATIRASINA…
25.09.2026 MEZİTLİ
