Birinci Dünya Savaşı’nda ve dünya tarihinde önemli bir dönüm noktası olan Çanakkale Deniz Zaferi, kendisinden kat ve kat güçlü olan ordulara geçit vermeyen ulusumuzun bütün varlığıyla özgürlük ve bağımsızlık uğruna verdiği mücadelenin sembolü, bir kahramanlık destanıdır. Bugün bu zaferin 102. yılını kutluyoruz.
Türk Ulusu, özgürlük ve bağımsızlığı için her türlü engeli aÅŸacağını, birlik içinde yurdun her karış toprağını canı pahasına savunacağını “Çanakkale geçilmez” dedirterek bu savaÅŸta bir kez daha kanıtlamıştır.
Çanakkale’de, ulus olma bilincinin tohumları atılmış, KurtuluÅŸ Savaşı’nın kazanılması ve demokratik, laik, sosyal bir hukuk devleti olan Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluÅŸuna zemin hazırlanmıştır.
Azmi, kararlılığı, ileri görüÅŸlülüÄŸü, üstün askeri dehası ile tarihin akışına yön verecek ve Türk Ulusunun yazgısını deÄŸiÅŸtirecek Büyük Önder Mustafa Kemal Atatürk, Çanakkale savaÅŸlarında tarih sahnesine çıkmıştır. Çanakkale zaferinden de güç alan ulusumuz, KurtuluÅŸ Savaşı’nda O’nun etrafında bütünleÅŸerek ülkemizi parçalamak ve ulusumuzu esaret altına almak isteyen emperyalist devletlere karşı dünyada ilk bağımsızlık mücadelesini vererek büyük bir zafere imza atmıştır. Emperyalizmin ilk yenilebileceÄŸini gösteren bu zafer tüm mazlum uluslara da örnek olmuÅŸtur.
Ancak son zamanlarda bu zaferin önemi göz ardı edilmekte, Mustafa Kemal’siz bir Çanakkale yaratılmak ve ulus bilincini aşılayan bu kahramanlık destanı önemsizleÅŸtirilmek istenmektedir. MEB’in müfredat taslağında, Kut’ül-Amare’nin “zafer” olarak Çanakkale’nin ise bir “cephe” olarak ifade edilmesi bunun göstergesidir.